ԻՆՉ ԼՈՒՅՍ ՈՒՆԻ ՄԱՐԴԸ

Ի՞նչ լույս ունի մարդը

Մի իմաստուն զրուցում էր թագավորի հետ ։

• Ի՞նչ լույս ունի մարդը։

• «Արևի լույսը, ո՛վ արքա»։

• «Երբ արևը մայր է մտել, ի՞նչ լույս ունի մարդը»։

• «Լուսինն է որպես լույս ծառայում նրան»։

• «Իսկ երբ արևն ու լուսինը մայր են մտե՞լ»։

• «Կրակն է մարդուն լուսավորում»։

• «Իսկ երբ արևը մայր է մտել, լուսինը մայր է մտել, և կրակն էլ հանգել է, ի՞նչն է նրան որպես լույս ծառայում»։

• «Խոսքն է ծառայում որպես լույս… հիրավի, ո՛վ տիրակալ, մարդը գնում է այնտեղ, որտեղ խոսք է ասվում, թեկուզ այնքան մութ լինի, որ չկարողանա տեսնել իր ձեռքը»։

«Իսկ երբ արևը մայր է մտել, լուսինն էլ մայր է մտել, կրակը մարել է, և խոսքն էլ՝ լռել, ի՞նչ լույս ունի մարդը։ Ի՞նչ է մնում մարդուն լիակատար լռության մեջ, առանց առարկաների թրթռուն պատկերների, նույնիսկ առանց խոսքերի, երբ նա ինքն իր հետ է մնում։ Մարդու ներսում կյանքի ստեղծագործական աղբյուր կա՞, թե՞ ամբողջովին կախված է շրջապատից և հենարան չունի իր ներսում»։

Ձեր կարծիքով ո՞րն է ավելի նախընտրելի՝

Մշտապես կախված լինել շրջապատից , թե՞

Հենարան ունենալ սեփական ներսում և կարողանալ հենց քո վրա հենվել։