Հիշենք մեր մեծերին

«Մեզանից յուրաքանչյուրի սրտում էլ վիշտ կա, բայց դրա համար չպիտի լացենք, հակառակը` պիտի շարունակենք ապրել»: Ջիվան Գասպարյան Դուդուկը փոխեց նրա

Գրադարանավարի օրվա միջոցառումների շրջանակում Վայոց ձորի մարզային գրադարանի սպասարկման բաժնում տեղի ունեցավ հայ նշանավոր գրող Գուրգեն Մահարու 120-ամյակին նվիրված պոեզիայի

Հայ ժողովրդի հազարամյա պատմությունը լի է հերոսական էջերով, որը խոսում է հայի անպարտելիության մասին։ Դարերի մեջ կեղեքված, բայց և փյունիկի

«Ամեն սերունդ իր ժողովրդի լեզուն՝ որպես գործիչ, որպես զենք, հղկում է, կատարելագործում և հարստացնելով փոխանցում հաջորդ սերնդին։ Այդպես անենք և

«Հազար տարի հետո էլ հարավի բնիկները կհիշեն ծերունի որսորդ Բաբեին: Հազար տարի հետո էլ, խաշխաշի դաշտերից վերադարձող, արևներից հոգնած գյուղացիները

«Ճշմարտությամբ քննել հասարակական հարաբերությունները և մարդկային կյանքը, լինել ստեղծագործող ռեալիստ, նշանակում է լինել գալիքի հետ, նպաստել մարդկային կյանքի լավ օրվա

«…Կտակում եմ ինձ հաջորդող սերունդներին, թոռներիս, ծոռներիս տիրապետել հայոց լեզվին։ Ամեն մեկը պետք է իր պարտքը համարի ուսումնասիրել հայոց լեզուն,

«Մեր ճշմարիտ սուրը եւ մեր Դրօշը պիտի ապրին` որովհետեւ կամքերնիս կարմիր է եւ վրէժնիս անպարտելի: Մեր սուրը պիտի ապրի, կեանքը