Հիշենք մեր մեծերին

Ֆրանկոֆոնիայի երկամսյակի շրջանակներում սպասարկման բաժնում բացվեց «Մարդկային կատակերգության գիտակը» խորագրով գրքային ցուցահանդես՝ նվիրված ֆրանսիացի մեծ վիպասան Օնորե դը Բալզակի ծննդյան

Էջ Չարենցի օրագրից՝ Գորկու մասին *** Ներկայումս ամբողջ Խորհրդային Միության մեջ միակ գրողը, որ չի կորցրել իր գրական ոճը և

«Ընկերությունից ավելի սրբազան կապ չկա։ Հայրը սիրում է իր զավակին, մայրը սիրում է իր զավակին, զավակը սիրում է հորն ու

«Շաթիրյանը բեղմնավոր էր ու մտահղացումներով հարուստ: Նրա թեմատիկան բազմազան էր ու լայն, մեծ էին նրա ժանրային հնարավորությունները` հրապարակախոսական հոդվածներ ու

«Ժողովրդի մեծությունը չի չափվում նրա քանակով, ինչպես մարդու մեծությունը՝ հասակով: Միակ չափման միավորը՝ դա նրա մտային զարգացվածությունն ու բարոյական մակարդակն

«Հրանտ Մաթևոսյանը ամենից առաջ զգում է իր ժողովրդին, իր հերոսներին, իր եզերքը՝ բոլոր նյարդերով։ Դրա շնորհիվ էլ նա երևան է

«Ապագայում, երբ մենք է՛լ ավելի շատ գաղտնիքներ կկորզենք բնությունից, բոլոր հրաշքները, որոնք նկարագրում են վիպասանները և, մասնավորապես, ձեր խոնարհ ծառան,

«Զորեղ ու անհավասարակշիռ տարերքի բանաստեղծ է Զարյանը։ Նրա տաղանդի լավագույն առանձնահատկություններից մեկը պատկերավոր, շքեղ մտածողությունն է, որ զարմանալիորեն թարմ է,